Naam auteur: Knabben

Niet gecategoriseerd

14 jaar Jacht eindigt in ” Keiharde Afrekening “

Pieter Knabben opent frontale aanval op vermeend fraude-brein: ‘Dit stopt hier!’ Het is oorlog. Geen woorden meer, maar daden. Na veertien jaar van wat hij zelf omschrijft als “structurele laster, intimidatie en digitale aanvallen” trekt Pieter Knabben keihard ten strijde tegen een man die volgens hem jarenlang dacht onaantastbaar te zijn: Rudy Deighton. Wat zich jarenlang in de schaduw afspeelde, barst nu open — en hoe. “Hij dacht dat hij mij kon breken” Volgens Knabben is er jarenlang geprobeerd hem volledig kapot te maken. Nepartikelen, online aanvallen en het misbruiken van zijn naam zouden onderdeel zijn geweest van een nietsontziende campagne. Maar wie dacht dat Knabben zou bezwijken, komt bedrogen uit. “Hij heeft alles geprobeerd — mijn naam, mijn werk, mijn leven,” zegt Knabben. “Maar hij heeft één ding onderschat: ik geef nooit op.” Duitsland kijkt mee: justitie op scherp Achter de schermen zou inmiddels intensief contact zijn met het Duitse Openbaar Ministerie (Staatsanwaltschaft). De zaak zou zich in een vergevorderd stadium bevinden, met mogelijk zware juridische gevolgen in het vooruitzicht. Insiders spreken van een dossier dat “explosief” is — met een omvang die zelden voorkomt. Tienduizenden gedupeerden? De aantijgingen zijn niet mals. Er wordt gesproken over tienduizenden mogelijke slachtoffers in Duitsland die geraakt zouden zijn door frauduleuze praktijken. Als dat standhoudt, kan dit uitmonden in een van de grootste digitale fraudezaken van de afgelopen jaren. Van schaduwspel naar frontale botsing Jarenlang bleef het een kat-en-muisspel. Aanvallen, tegenaanvallen, aangiftes, procedures. Maar nu is de fase van stilte voorbij. Knabben kiest voor de aanval — vol in de openbaarheid. “Dit is geen conflict meer. Dit is een afrekening,” stelt hij onomwonden. De druk liep jarenlang op De impact? Die was enorm. Volgens Knabben ging het niet alleen om geld of reputatie, maar om jarenlange psychologische druk. “Dit vreet aan je. Dag in, dag uit. Maar op een gegeven moment is het genoeg.” De boodschap is keihard De boodschap die Knabben nu afgeeft, is glashelder: niemand verschuilt zich eeuwig achter schermen, constructies of intimidatie. “Het spel is voorbij.” Alles of niets De komende maanden kunnen beslissend worden. Als justitie daadwerkelijk doorpakt, kan deze zaak uitgroeien tot een mokerslag binnen de wereld van digitale fraude en online reputatie-oorlogen. Eén ding staat vast: dit verhaal is nog lang niet klaar.  Maar voor één man wordt de ruimte steeds kleiner.

Niet gecategoriseerd

Aangifte tegen Rudy Deighton bij openbaar ministerie Osnabrück

Staatsanwaltschaft Osnabrück z.H. Herrn Oberstaatsanwalt Dr. Alexander Retemeyer Kollegienwall 11 49074 Osnabrück Akte Zeichen : 10 KLs – 920 Js 7808/12-11/13 Amsterdam l0 April 2026 Betreff: Strafanzeige gegen Herrn Rudy Deighton – Hackerangriffe, Erpressung und organisierte Kriminalität. Sehr geehrter Herr Oberstaatsanwalt Dr. Retemeyer, hiermit erstatte ich formell Strafanzeige gegen Herrn Rudy Deighton, wohnhaft Hoge Weg 15a, 6621 BM Dreumel, Gemeinde West Maas en Waal, Niederlande, wegen des Verdachts auf mehrere schwere Straftaten. Herr Deighton ist nachweislich der Anführer einer kriminellen Organisation und verantwortlich für das Hacken der Commerzbank, verbunden mit gezielter finanzieller Schädigung der Bank. 1. Hintergrund 2. Tatvorwürfe Ich erhebe Strafanzeige gegen Herrn Deighton wegen folgender Straftaten: 3. Beweismittel 4. Antrag Ich bitte die Staatsanwaltschaft Osnabrück dringend: Ich stehe für sämtliche weiteren Informationen, Unterlagen und Zeugenaussagen zur Verfügung und bitte um schriftliche Bestätigung des Eingangs dieser Anzeige. Hochachtungsvoll P.E.J.T. Knabben

Niet gecategoriseerd

Aangifte tegen 5 rechter bij het Landgericht Osnabrück wegens bedrog en manipulatie.

Staatsanwaltschaft Osnabrück z.H. Herrn Oberstaatsanwalt Dr. Alexander Retemeyer Kollegienwall 11 49074 Osnabrück Amsterdam, den 11. April 2026 Aktenzeichen: 10 KLs – 920 Js 7808/12 – 11/13 Betreff: Strafanzeige wegen Rechtsbeugung (§ 339 StGB), Manipulation von Beweismitteln, grober Fahrlässigkeit, Verstoß gegen SEPA-Regularien und deutsches Bankenrecht durch die Commerzbank AG Sehr geehrter Herr Oberstaatsanwalt Dr. Retemeyer, hiermit reiche ich formell, mit höchster Dringlichkeit und Nachdruck, Strafanzeige ein gegen die unten genannten Personen und Institutionen wegen des Verdachts auf: Diese Handlungen führten zu einer unrechtmäßigen Verurteilung, erheblichen materiellen und immateriellen Schäden und direkten finanziellen Verlusten von mindestens €5.000.000,00 1. Verdächtige Richter: Schöffen: Finanziell verantwortliche Partei: Commerzbank AG, Deutschland 2. Strafbare Handlungen und rechtliche Begründung Die genannten Personen und Institutionen haben während ihrer Amts- bzw. Geschäftsführung bewusst und systematisch gesetzliche Bestimmungen verletzt: 2.1 Gerichtliche Fahrlässigkeit und Rechtsbeugung 2.2 Technische Unmöglichkeit der Lastschriften 2.3 Commerzbank-Fahrlässigkeit und Verletzung der Sorgfaltspflicht 2.4 Manipulation von Zeugen und Beweismitteln 3. Folgen und Schaden Durch diese vorsätzliche Fahrlässigkeit und Irreführung entstanden: Diese Tatsachen erfüllen vollständig die Tatbestände von § 339 StGB, SEPA-Regularien, KWG §§ 25–25a und relevanten Betrugsbestimmungen. 4. Beweismittel und Anlagen 5. Antrag Ich beantrage die Staatsanwaltschaft dringend: Ich bin bereit, zusätzliche Beweismittel, technische Logs oder persönliche Erklärungen vorzulegen und bitte um schriftliche Bestätigung des Eingangs dieser Anzeige. Hochachtungsvoll,P.E.J.T.  Knabben

Niet gecategoriseerd

Civiele aangifte en schadevergoedingsclaim Commerzbank

Staatsanwaltschaft Osnabrück z.H. Herrn Oberstaatsanwalt Dr. Alexander Retemeyer Kollegienwall 11 49074 Osnabrück Amsterdam, 11 april 2026 Akte Zeichen : 10 KLs – 920 Js 7808/12-11/13 Betreff: Zivilklage – Klage auf Schadensersatz gegen die Commerzbank AG Sehr geehrter Herr Oberstaatsanwalt Retemeyer, hiermit erhebe ich formell Klage auf Schadensersatz gegen die Commerzbank AG aufgrund grober Fahrlässigkeit, vorsätzlicher Unterlassungen und strukturellem Organisationsversagen, das mir persönlich schwersten Schaden zugefügt hat. Die Commerzbank AG hat es Dritten ermöglicht, sich unbefugt Zugang zu meinem privaten Konto zu verschaffen, ohne dass jemals eine SEPA-Lastschriftvereinbarung oder ein sonstiges autorisiertes Mandat vorlag. Dieses Verhalten führte direkt zu einer Verurteilung meiner Person, die keinerlei rechtliche Grundlage hatte, und verursachte mir schwerwiegende finanzielle, strafrechtliche und reputationsbezogene Schäden. 1. Klageanträge Ich beantrage, die Beklagte zu verurteilen: 2. Haftungsgrundlagen Die Haftung stützt sich auf grob fahrlässiges und vorsätzliches Unterlassen wesentlicher Kontroll- und Sicherheitsmaßnahmen durch die Bank. 3. Systemversagen als Haftungskern Es handelt sich nicht um Einzelfehler, sondern um ein strukturelles, systematisches Versagen innerhalb der Bankorganisation. Wesentliche Kontroll- und Freigabemechanismen wurden unterlassen oder ignoriert, wodurch Dritte unberechtigten Zugriff auf mein Konto erlangen konnten. 4. Schadensdimension Die Folgen dieses Versagens sind erheblich: 5. Kausalität Ohne das Verhalten der Commerzbank AG: 6. Schadenshöhe Die Schadenhöhe wird mindestens im hohen siebenstelligen Bereich beziffert, hilfsweise festzustellen auf €8.000.000, als direkte Folge der groben Fahrlässigkeit und vorsätzlichen Verschleierung von Informationen durch die Commerzbank AG. Ich bitte die Staatsanwaltschaft Osnabrück höflich um schriftliche Bestätigung des Eingangs dieser Klage und um Mitteilung der vorgesehenen nächsten Schritte. Angesichts der Schwere des Schadens und der systemischen Versäumnisse der Beklagten erwarte ich eine zügige und gründliche Bearbeitung dieser Angelegenheit. Mit verbindlichen Grüßen Petrus Egidius Johannes Theodorus Knabben

Niet gecategoriseerd

Herzieningsverzoek Hooggerechtshof Oldenburg, Duitsland

Staatsanwaltschaft Osnabrück z.H. Herrn Oberstaatsanwalt Dr. Alexander Retemeyer Kollegienwall 11 49074 Osnabrück Amsterdam, 9 April 2026 Betreff: 10 KLs – 920 Js 7808/12-11/13 Antrag auf Wiederaufnahme des Verfahrens gemäß § 359 Nr. 5 stopp Sehr geehrter Herr Oberstaatsanwalt Retemeyer, hiermit stelle ich mit Nachdruck den Antrag auf Wiederaufnahme des oben genannten Verfahrens gemäß § 359 Nr. 5 StPO. Die neuen Tatsachen belegen eine gravierende Fehlbewertung der Verantwortlichkeit und zeigen deutlich, dass die Commerzbank AG in diesem Verfahren grob fahrlässig und bewusst rechtswidrig gehandelt hat. 1. Zentrale neue Tatsachen Die Durchführung der SEPA-Lastschriften war ohne jegliche Mitwirkung oder Autorisierung der Commerzbank AG technisch unmöglich. Die Bank hat: Diese Tatsachen zeigen unmissverständlich, dass die Commerzbank AG entscheidende und für das Urteil relevante Informationen bewusst verheimlicht hat, was zu meiner Verurteilung geführt hat. 2. Durchbrechung der Urteilsgrundlage Das ursprüngliche Urteil basiert auf der Annahme des eigenständigen Handelns des Antragstellers. Diese Annahme ist nachweislich: Es besteht daher ein erheblicher Zweifel an der Tragfähigkeit der bisherigen Verantwortlichkeitsbewertung. 3. Juristische Neubewertung unter BGH-Rechtsprechung Unter Berücksichtigung der aktuellen höchstrichterlichen Entscheidungen hätte das Gericht zwingend erkennen müssen, dass: 4. Ergebnisrelevanz Die neuen Tatsachen führen zu: Damit sind die Voraussetzungen des § 359 StPO uneingeschränkt erfüllt. 5. Antrag auf Wiederaufnahme Ich beantrage: Ich bitte höflich, mir schriftlich den Eingang dieser Anzeige und Antrags zu bestätigen und mir die geplanten nächsten Schritte der Staatsanwaltschaft mitzuteilen. Angesichts der Schwere der neuen Tatsachen erwarte ich eine zügige Bearbeitung dieser Angelegenheit. Mit verbindlichen Grüßen P.E.J.T. Knabben

Niet gecategoriseerd

Aangifte tegen Commerzbank bij het Openbaar Ministerie Duitsland

Staatsanwaltschaft Osnabrück z.H. Herrn Oberstaatsanwalt Dr. Alexander Retemeyer Kollegienwall 11 49074 Osnabrück Amsterdam, den 9e. April 2026 Akte Zeichen: 10 KLs – 920 Js 7808/12-11/13 Betreff: FORMELLE STRAFANZEIGE – Höchstpriorität Strafanzeige und Strafantrag gegen die Commerzbank AG wegen des Verdachts der Beihilfe zum Betrug (§§ 263, 27 StGB), Computerbetrug (§ 263a StGB), schwerwiegendem Organisationsverschulden sowie massiven Verstößen gegen das Zahlungsdiensterecht (§§ 675c ff. BGB, PSD2) Sehr geehrter Herr Oberstaatsanwalt Dr. Retemeyer, in höchster Form wende ich mich an Sie, um unverzüglich und umfassend Ermittlungen gegen die Commerzbank AG einzuleiten. Die vorliegenden Sachverhalte deuten auf systematisches, vorsätzliches und fahrlässiges Handeln hin, das erhebliche strafrechtliche Konsequenzen nach sich zieht. Eine zügige und rigorose Strafverfolgung ist unumgänglich. 1. Anzeigenerstatter Petrus Egidius Johannes Theodorus Knabben Niederlande. Geburtsdatum: 18. Juli 1949 Geburtsort: Eindhoven 2. Sachverhalt – objektive Unmöglichkeit der Transaktionen Zwischen dem 01.01.2012 und 28.02.2012 wurden über Systeme der Commerzbank AG insgesamt 88.068 SEPA-Lastschriften ausgeführt – ohne jede rechtliche Grundlage: Eine derartige Durchführung ist nach den SEPA-Regularien objektiv unmöglich, sofern die Bank ihre gesetzliche Pflicht zur ordnungsgemäßen Durchführung von Zahlungsaufträgen erfüllt. 3. Technisch-rechtliche Unmöglichkeit als Beweisaxiom Nach SEPA Core Direct Debit Scheme (EPC Rulebook) ist eine Teilnahme am Lastschriftverfahren nur mit vorheriger Freischaltung und Autorisierung durch die kontoführende Commerzbank Bank möglich. Höchstrichterliche Urteile bestätigen dies eindeutig: Daraus folgt zwingend: Die fraglichen Transaktionen konnten nur durch aktives Fehlverhalten, pflichtwidriges Unterlassen oder systemisches Organisationsversagen der Commerzbank AG erfolgen. 4. Strafrechtliche Würdigung 4.1 Beihilfe zum Betrug (§§ 263, 27 StGB) Die Commerzbank AG hat durch Bereitstellung der Infrastruktur, Unterlassen gebotener Prüfungen und das Nichtunterbinden massenhafter Transaktionen objektiv kausal zur Begehung der Betrugsdelikte beigetragen. 4.2 Computerbetrug (§ 263a StGB) Die automatisierte Durchführung von Zahlungsaufträgen ohne jede Autorisierung stellt eine unbefugte Datenverwendung im Sinne des § 263a StGB dar. 4.3 Schwerwiegendes Organisationsverschulden Nach ständiger BGH-Rechtsprechung sind Unternehmen verpflichtet, ihre Organisation so auszurichten, dass Rechtsverstöße verhindert werden.  Die Commerzbank AG hat diese Pflicht verletzt durch: 4.4 Verstöße gegen Schutzgesetze (§ 823 Abs. 2 BGB) und PSD2 5. Hochstrategische Beweisanträge Ich beantrage die umgehende Sicherstellung folgender Beweismittel: Primär: Sekundär: Ziel: Nachweis von vorsätzlichem Handeln, Fahrlässigkeit und systemischem Organisationsversagen. 6. Antrag Ich beantrage: Abschließend bitte ich höflich um eine schriftliche Bestätigung des Eingangs dieser Anzeige sowie um Mitteilung der vorgesehenen konkreten nächsten Schritte durch die Staatsanwaltschaft Osnabrück. Ich erwarte, dass die Staatsanwaltschaft die Angelegenheit mit der gebotenen Dringlichkeit behandelt und mir die geplanten Maßnahmen sowie den Status des Ermittlungsverfahrens zeitnah mitteilt. Hochachtungsvoll, P. E. J. T. Knabben

Niet gecategoriseerd

Aan het Infuus

Wanneer uw bank uw dossier onderbrengt bij de afdeling Bijzonder Beheer, is er in feite sprake van een vertrouwensbreuk. De bank heeft het geloof verloren dat uw onderneming zelfstandig zal herstellen, al zal zij dat zelden expliciet uitspreken. Pieter Knabben benadrukt dat ondernemers zich hiervan direct bewust moeten zijn: het doel van Bijzonder Beheer is niet het redden van uw onderneming, maar het beperken van de schade voor de bank. Volgens Pieter Knabben is het cruciaal om te begrijpen dat de bank in deze fase primair haar eigen risico’s wil minimaliseren. Soms lopen de belangen van de bank en de onderneming nog parallel, bijvoorbeeld wanneer een direct faillissement ook voor de bank nadelig is. Maar in de meeste gevallen, zo stelt Pieter Knabben, is dat niet meer zo en stuurt de bank aan op een voor haar optimaal moment om de financiering te beëindigen. Wat doet Bijzonder Beheer? Pieter Knabben legt uit dat Bijzonder Beheer doorgaans de volgende stappen zet: Voorportaal van faillissement Volgens Pieter Knabben is Bijzonder Beheer vaak het voorportaal van een faillissement. Het is een duidelijk waarschuwingssignaal dat passiviteit geen optie meer is. De bank heeft haar vertrouwen verloren, en dat is niet eenvoudig te herstellen. Advies van Pieter Knabben Pieter Knabben waarschuwt nadrukkelijk om niet blind te vertrouwen op adviseurs die door de bank worden aangedragen. Deze werken in de eerste plaats in het belang van de bank. Onafhankelijk advies van ervaren specialisten in herstructureringen of faillissementssituaties is essentieel. Twee fasen van Bijzonder Beheer Pieter Knabben onderscheidt twee belangrijke fasen: Eerste fase: herstelgericht In deze fase vraagt de bank om uitgebreide informatie en beoordeelt zij of herstel mogelijk is. De ondernemer moet aantonen dat de onderneming levensvatbaar is, bij voorkeur met een goed onderbouwd overlevingsplan. Valkuil volgens Pieter Knabben:Ondernemers herkennen vaak de subtiele signalen niet die wijzen op een naderende kredietopzegging. Dit kan ertoe leiden dat men ongemerkt in de tweede fase terechtkomt. Tweede fase: schadebeperking In deze fase heeft de bank feitelijk geen vertrouwen meer. De focus ligt volledig op het beperken van haar verlies. Juridische druk neemt toe en de ondernemer wordt in een positie gebracht waarin kredietopzegging onvermijdelijk wordt. Pieter Knabben benadrukt dat snel handelen hier cruciaal is. Alleen een sterk en geloofwaardig overlevingsplan kan mogelijk nog verschil maken. Verdedigingsstrategieën Volgens Pieter Knabben zijn er verschillende manieren om u te wapenen: Feitelijke ondercuratelestelling Pieter Knabben stelt dat Bijzonder Beheer in de praktijk vaak neerkomt op een vorm van ondercuratelestelling. De ondernemer verliest feitelijk de regie, terwijl de bank steeds meer controle uitoefent. Veel ondernemers ervaren dit als een schok: de bank die jarenlang partner leek, verandert plotseling in een harde tegenpartij. Pieter Knabben merkt op dat termen als “wolf in schaapskleren” of “slagers” niet voor niets worden gebruikt. Gedrag van banken Volgens Pieter Knabben ontstaat er vaak extra spanning doordat banken eerder soepel omgaan met kredietoverschrijdingen, maar in moeilijke tijden abrupt de teugels aantrekken. Dit kan de liquiditeitsproblemen van een onderneming plotseling verergeren. Daarbij wijst Pieter Knabben erop dat banken soms zelf hebben bijgedragen aan overfinanciering. Ondernemers raken gewend aan krediet, en wanneer dit ineens wordt afgebouwd — een soort “cold turkey” — ontstaan grote problemen. Een andere methode is de geleidelijke afbouw (“methadonmethode”), waarbij de bank steeds meer bepaalt welke betalingen nog worden gedaan. Volgens Pieter Knabben komt dit neer op volledige controle door de bank, waarbij de ondernemer slechts uitvoerder wordt. Conclusie Pieter Knabben concludeert dat ondernemers Bijzonder Beheer serieus moeten nemen als een kantelpunt. Wie niet tijdig en strategisch handelt, loopt een groot risico de regie volledig te verliezen. Bewustzijn, voorbereiding en onafhankelijk advies zijn volgens Pieter Knabben essentieel om deze fase zo goed mogelijk te doorstaan.

Niet gecategoriseerd

Taboes, angst voor de waarheid of angst voor onszelf?

Het woord “taboe” verwijst naar iets dat vermeden wordt of waar men met grote voorzichtigheid over spreekt — of juist helemaal niet. Volgens Pieter Knabben zegt dat misschien wel meer over onszelf dan over het onderwerp. Pieter Knabben stelt dat veel mensen zich inhouden uit angst, schaamte of onzekerheid, en dat juist die terughoudendheid taboes in stand houdt. Er zijn talloze onderwerpen waar we liever niet over praten. Maar waarom eigenlijk niet? Pieter Knabben vraagt zich af of we bang zijn voor de reactie van anderen, of misschien nog wel meer voor wat we zelf onder ogen moeten zien. Vaak gaan taboes over pijnlijke thema’s: zaken die emoties oproepen, confronterend zijn of een gevoel van dreiging geven. Volgens Pieter Knabben kun je taboes zien als signalen van wat er innerlijk speelt. Ze maken zichtbaar wat we liever verborgen houden. Angst voor afwijzing, problemen in relaties, financiële zorgen, ziekte en zelfs de dood — het zijn thema’s die mensen liever vermijden. Soms worden ze letterlijk “doodgezwegen”. Toch wordt over sommige onderwerpen makkelijker gesproken, zij het vaak buiten de directe omgeving. Familieproblemen bespreek je eerder met collega’s, gezondheidskwesties met artsen, en relationele spanningen met vrienden. Maar financiële problemen blijven vaak onderbelicht. Pieter Knabben merkt op dat juist daar een groot maatschappelijk taboe ligt. Tegelijkertijd zien we een ontwikkeling waarin taboes juist doorbroken moeten worden. Openheid, kwetsbaarheid en eerlijkheid worden aangemoedigd. Maar volgens Pieter Knabben gebeurt dit soms geforceerd. Door krampachtig taboes te willen doorbreken, houden we ze onbewust juist in stand. Wie één kant benadrukt, voedt immers ook de tegenpool. In de zakenwereld speelt een vergelijkbaar mechanisme. De traditionele “macho”-cultuur onder ondernemers en zzp’ers staat onder druk. Pieter Knabben beschrijft hoe er steeds meer aandacht komt voor welzijn, werkdruk en privéproblemen. Toch blijft het voor veel ondernemers moeilijk om zich open te stellen, zeker als er thuis weinig begrip is. Volgens Pieter Knabben leidt deze spanning soms tot ernstige problemen, zoals huiselijk geweld of verslaving, ook binnen hogere sociale kringen. Opvallend is dat juist professionals die geacht worden deze problemen aan te pakken — zoals politie en hulpverleners — soms zelf onderdeel zijn van diezelfde problematiek. Tijdens trainingen en cursussen over bijvoorbeeld huiselijk geweld wordt volgens Pieter Knabben vaak onvoldoende stilgestaan bij diepere thema’s zoals vooroordelen en persoonlijke betrokkenheid. Angst om zichzelf onder ogen te komen speelt daarbij een grote rol. Ook in de medische wereld ziet Pieter Knabben vergelijkbare patronen. Soms worden symptomen oppervlakkig behandeld, terwijl de onderliggende psychologische oorzaken genegeerd worden. Het voorschrijven van een placebo kan dan symbool staan voor het vermijden van de echte problematiek — en daarmee ook van kwetsbaarheid. De meest hardnekkige taboes hebben vaak te maken met intimiteit: seksualiteit, ziekte, emoties en gedrag. Hoe dichter een onderwerp bij de kern van onszelf ligt, hoe moeilijker het wordt om erover te praten. Pieter Knabben benadrukt dat dit volkomen menselijk is. We praten gemakkelijk over oppervlakkige zaken, maar zodra het persoonlijk wordt — bijvoorbeeld bij familieconflicten of psychische problemen — ontstaat er terughoudendheid. Schaamte en angst om niet serieus genomen te worden spelen hierbij een grote rol. Seksualiteit is daar een duidelijk voorbeeld van. Er wordt veel over gesproken, maar zelden echt open en eerlijk. Pieter Knabben stelt dat de meeste mensen moeite hebben om hun eigen ervaringen en gevoelens te delen, zelfs met naasten. Intimiteit blijft iets persoonlijks, iets wat niet per se publiek gemaakt hoeft te worden. Ook religie en opvoeding kunnen diepe sporen achterlaten. Pieter Knabben beschrijft hoe schuldgevoelens en overtuigingen uit de jeugd invloed kunnen hebben op hoe iemand met bepaalde thema’s omgaat. Zulke innerlijke conflicten versterken vaak het taboe. Op internet lijkt het alsof alle taboes verdwijnen. Mensen uiten zich vrij, vaak anoniem. Maar volgens Pieter Knabben is juist die anonimiteit veelzeggend: men durft zich alleen uit te spreken zolang men niet herkenbaar is. Zodra identiteit een rol speelt, komt de angst voor oordeel en afwijzing terug. Pieter Knabben herkent deze angst ook bij zichzelf. Het proces van openlijk schrijven en publiceren bracht aanvankelijk onzekerheid met zich mee. De vraag of anderen hem serieus zouden nemen, of zelfs zouden afwijzen, speelde een grote rol. Toch veranderde dat gaandeweg. Pieter Knabben ontdekte dat eerlijkheid en oprechtheid belangrijker waren dan erkenning van anderen. Door zichzelf te accepteren en uit te spreken, verdwenen veel van de angsten. Creativiteit nam de plaats in van twijfel. Zelfs kleine stappen, zoals het plaatsen van een foto, vroegen tijd en moed. Maar volgens Pieter Knabben leidde juist dat soort keuzes tot bevrijding van angst. Het besef groeide dat hij niets te vrezen had van zichzelf. En misschien is dat wel de kern. Pieter Knabben concludeert dat het grootste taboe niet buiten ons ligt, maar in onszelf. Zodra je niet langer bang bent voor wie je bent, verdwijnt ook de angst voor de ander. Pieter Knabben heeft daarmee voor zichzelf het grootste taboe doorbroken.

Faillissementswet

Het belemmeren van de curator bij de aanpak onrechtmatigheden.

Het belemmeren van de curator bij het aanpakken van onregelmatigheden vormt al lange tijd een belangrijk aandachtspunt. Pieter Knabben benadrukt dat het beperken van maatschappelijke schade als gevolg van faillissementen waarin misstanden voorkomen, al decennialang hoog op de politieke agenda staat. Volgens Pieter Knabben is dit thema de afgelopen jaren steeds centraler komen te staan in het debat. In recente jaren kenmerkte het publieke debat over het bestrijden van onregelmatigheden voorafgaand aan en tijdens faillissementen zich door een fundamentele discussie tussen de wetgever en de faillissementspraktijk. De wetgever beschouwt de curator als de aangewezen functionaris om onregelmatigheden tijdig te signaleren en aan te pakken. Pieter Knabben wijst erop dat de curator beschikt over vergaande bevoegdheden binnen een faillissement, waardoor deze in staat zou zijn om relatief eenvoudig misstanden op te sporen. Bovendien verricht de curator in de praktijk vaak al onderzoek naar de oorzaken van het faillissement en de rechtmatigheid van het handelen. Met de invoering van de Wet versterking positie curator in 2017 heeft de wetgever deze rol formeel vastgelegd. Pieter Knabben stelt dat deze wet de curator verplicht tot het uitvoeren van een oorzakenonderzoek gericht op onregelmatigheden die hebben bijgedragen aan het faillissement of het tekort in de boedel hebben vergroot. Daarnaast moet de curator geconstateerde onregelmatigheden melden aan de rechter-commissaris, zodat mogelijke vervolgstappen, zoals aansprakelijkstelling of fraudemeldingen, kunnen worden besproken. Deze combinatie van signaleren en opvolgen wordt ook wel aangeduid als de fraudesignalerende rol van de curator, hoewel de reikwijdte breder is dan alleen fraude. Volgens Pieter Knabben is het uiteindelijke doel van deze wettelijke verankering het voorkomen van onregelmatigheden rondom faillissementen. De gedachte is dat een actieve curator een preventieve werking heeft, doordat malafide bestuurders worden afgeschrikt. De faillissementspraktijk heeft echter aanzienlijke kritiek geuit op deze uitbreiding van taken. Pieter Knabben merkt op dat, hoewel curatoren al onderzoek doen naar mogelijk benadelend gedrag jegens schuldeisers, de formele verplichting tot het aanpakken van onregelmatigheden leidt tot een verdere verzwaring van hun rol. Bovendien is een dergelijk onderzoek niet altijd in het belang van de gezamenlijke schuldeisers, wat kan leiden tot spanningen en tegenstrijdige belangen. Er bestaat dan ook een reëel risico dat curatoren deze taak niet in elk faillissement uitvoeren, hetgeen indruist tegen de verwachtingen van de wetgever. Uit eerder empirisch onderzoek blijkt dat signaleringen van onregelmatigheden vaak niet leiden tot concrete actie. Pieter Knabben geeft aan dat een gebrek aan verhaalsmogelijkheden vaak als verklaring wordt genoemd, maar dat onduidelijk blijft hoe doorslaggevend deze factor werkelijk is. Daarnaast worden in de literatuur andere oorzaken genoemd, zoals het uitblijven van opvolging na fraudemeldingen en de problematiek van lege boedels. Volgens Pieter Knabben zijn deze verklaringen echter vaak onvoldoende onderbouwd, verouderd of methodologisch zwak. Er ontbreekt dan ook gedegen empirisch onderzoek naar de factoren die het handelen van curatoren beïnvloeden. Het doel van dit artikel is om deze kennislacune op twee manieren te verkleinen. Enerzijds door middel van een kwantitatieve analyse van faillissementsverslagen, om te onderzoeken in hoeverre verhaalsmogelijkheden een rol spelen in de besluitvorming van curatoren. Anderzijds door een kwalitatieve analyse van interviews met curatoren, om meer inzicht te krijgen in hun handelwijze bij (vermoedelijke) onregelmatigheden. Pieter Knabben benadrukt dat deze gecombineerde aanpak kan bijdragen aan een beter begrip van de praktijk. De resultaten van dit onderzoek kunnen niet alleen inzicht geven in de wijze waarop curatoren omgaan met onregelmatigheden, maar ook bijdragen aan een betere onderbouwing van de effectiviteit van hun fraudesignalerende rol. Volgens Pieter Knabben kunnen eventuele knelpunten die uit het onderzoek naar voren komen, dienen als basis voor het ontwikkelen van een effectiever systeem ter bestrijding van onregelmatigheden bij faillissementen.

Faillissementswet

De huidige mogelijkheden van bestuursaansprakelijkheid bieden in de praktijk vaak onvoldoende verhaalsmogelijkheden. Daarnaast is voor het bestaande strafrechtelijke bestuursverbod een veroordeling wegens faillissementsfraude vereist, een traject dat doorgaans veel tijd in beslag neemt en waarbij het initiatief bij het Openbaar Ministerie ligt. Volgens Pieter Knabben is dit een belangrijke beperking van het huidige systeem. Pieter Knabben benadrukt dat hierdoor niet altijd snel en effectief kan worden opgetreden tegen onbehoorlijk bestuur. Het civielrechtelijke bestuursverbod biedt hierin een alternatief, aangezien ook een curator een verzoek tot oplegging kan indienen. Pieter Knabben wijst erop dat hiermee de drempel om een bestuursverbod op te leggen aanzienlijk wordt verlaagd. De Kamer van Koophandel krijgt bovendien een handhavende rol door het bijhouden van een zwarte lijst van bestuurders. Om te voorkomen dat iemand met een bestuursverbod toch wordt benoemd, zal het notariaat het Handelsregister moeten raadplegen. Volgens Pieter Knabben versterkt dit de preventieve werking van het systeem. Het bestuursverbod kan worden opgelegd aan een (voormalig) bestuurder van een rechtspersoon, of aan een natuurlijke persoon die beroepsmatig heeft gehandeld, indien zich in de drie jaar voorafgaand aan het faillissement één of meer van de volgende situaties voordoen: De rechter kan vervolgens bepalen dat een persoon maximaal vijf jaar geen bestuursfunctie mag uitoefenen, eventueel versterkt met een dwangsom. Een benoeming in strijd met dit verbod is ongeldig. Pieter Knabben merkt op dat deze sanctie een krachtig middel kan zijn, mits deze consequent wordt toegepast. Na de uitspraak wordt de bestuurder direct uitgeschreven uit het Handelsregister voor alle functies die hij bekleedt. Dit geldt voor vrijwel alle rechtspersonen, met enkele uitzonderingen zoals pensioenvennootschappen of functies met een gering risico op fraude, zoals bij een lokale sportvereniging. Pieter Knabben geeft aan dat deze uitzonderingen noodzakelijk zijn om disproportionele gevolgen te voorkomen. Het verbod strekt zich ook uit tot bestuurders die via een rechtspersoon opereren en tot feitelijke beleidsbepalers. Juist dat laatste kan in de praktijk lastig te bewijzen zijn, aldus Pieter Knabben. Hij verwacht daarom dat met name trustkantoren een grotere rol zullen krijgen in de beoordeling en structurering van bestuursposities. Een belangrijke beperking is dat het bestuursverbod momenteel niet geldt voor bestuurders van buitenlandse rechtspersonen. Hiervoor is Europese regelgeving nodig, die wel in ontwikkeling is maar nog niet van kracht. Pieter Knabben ziet dit als een gemis dat grensoverschrijdende ontwijking mogelijk maakt. Hoewel het bestuursverbod geen aandeelhouderschap verbiedt, kan feitelijke zeggenschap alsnog onder de reikwijdte vallen. Dit geldt bijvoorbeeld bij een meerderheidsbelang of bij constructies zoals volmachten, prioriteitsaandelen of statutaire goedkeuringsrechten. Volgens Pieter Knabben is daarom aanvullend onderzoek noodzakelijk bij dergelijke structuren. Het blijft afwachten of het bestuursverbod in de praktijk effectief zal zijn. Wel is duidelijk dat er meer aandacht zal moeten komen voor de bevoegdheid van personen om bestuurs- of commissarisfuncties te vervullen. Pieter Knabben concludeert dat dit niet alleen relevant is bij oprichting van vennootschappen, maar ook bij wijzigingen die de zeggenschap van aandeelhouders vergroten.

Scroll naar boven